وبلاگ تخصصی كلاس ششم
آموزش چیز عجیبی است: می‌تواند انسان درون ما را زنده کند و می‌تواند انسان درون ما را زنده به گور کند . . . «پائولو فریره»
                                                        
درباره وبلاگ

فرزانه خرمی راد

رشته تحصیلی: ریاضیات محض
مدیر وبلاگ : فرزانه خرّمی راد
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

Image result for ‫تصاویر مفهومی خط پایان‬‎

عزیزانم
یه سری نکات هست که بهتره روز قبل آزمون و همچنین در روز آزمون بهشون توجه کنید.
مطالعتون رو حداکثر تا 2 بعدازظهر(ساعت14) تکمیل کنید و بعد از اون زمانتون رو به مواردی که در ادامه گفته میشه اختصاص بدید.
بهتره برید سراغ کارهایی که آرامش روانیتونو افزایش میده، اول از همه تمام وسایلی رو که روز آزمون نیاز خواهید داشت آماده کنید.
بهتره زمانی رو برای ورزش اختصاص بدید البته منظورم کوهنوردی و دوچرخه سواری سنگین و . . . نیست! پیاده روی میتونه بهترین انتخاب باشه.
برید جایی که آرومتون می کنه و استرستون رو کاهش میده مثلا اگه در نزدیکی خونتون آرامگاه یا زیارتگاهی هست یه سری به اونجا بزنید.
سعی کنید روز قبل از آزمون زیاد در جمع دوستان و اقوام و . . . (کلا جاهای شلوغ) نباشید.
زیادی تو فضای مجازی چرخ نزنید و جدا از بازی های کامپیوتری پرهیز کنید.
از تماشای زیاد تلویزیون خودداری کنید.
بعدازظهر حتما دوش بگیرید و شب قبل ازمون حتما شام سبک و سالم بخورید.
روز قبل از آزمون اگر لازم دونستید با من تماس بگیرید.
حالا میریم سراغ لوازمی که روز آزمون بهشون نیاز دارید:
1. سه مداد نرم (بهتره برای پر کردن پاسخنامه از مداد فشاری استفاده نکنید)
2. دو پاک کن
3. مدادتراش
4. کارت ملی و شناسنامه
5. کارت ورود به جلسه.یادتون باشه حتما روش امضا و اثر انگشتتون رو بزنید.
6. خوراکی مناسب(مواد قندی ترجیحا شکلات)از بردن مواد غدایی بودار خودداری کنید
صبح روز آزمون،صبحونه مناسب بخورید. بهترینشون همون نون و پنیر و گردو هست.
در روز آزمون لباسی بپوشید که در شأن آزمون باشه! (لباس فرم)
 حداقل یه ربع قبل بسته شدن درها، یعنی حدود ساعت 7:50در محل آزمون حضور داشته باشید.
وقتی آزمون شروع شد با دقت سوالات رو بخونید و گزینه ها رو تک تک وارد پاسخنامه کنید و هنگام وارد کردن گزینه ها حتما چک کنید مثلا می تونید خیلی آروم به خودتون بگید: سوال1)گزینه ج.
حتما قسمت اطلاعات پاسخنامه رو تکمیل کنید و امضا بزنید.
برای همه تون آرزوی موفقیت دارم و ایمان دارم که نتیجه هرچی که باشه برنده اید.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




Related image

دوره نوجوانی یکی از دوران‌های حساس زندگی انسان است و پدر و مادرها مشکلات زیادی در مواجهه با رفتارهای فرزندان‌شان در این دوره زندگی دارند.

لارنس استاینبرگ، استاد روانشناسی دانشگاه تمپل بر اساس آخرین نتایج پژوهش‌های علمی بر روی نوجوانان این هفت قاعده را به والدین در برخورد با نوجوانان توصیه می‌کند.

۱. کارهای شما اهمیت دارند.

بسیاى از پدر و مادرها فكر مى‌كنند با بزرگتر شدن كودكانشان دیگر به عنوان مربی کاری از دست‌شان برنمی‌آید. این نظر كاملاً اشتباه است. بررسی‌های علمی به وضوح نشان می‌دهند که فرزندپروری به شیوه درست همچنان به رشد سالم فرزندان در دوره نوجوانی، دور ماندن آنها از دردسرها و عملکرد تحصیلی خوب یاری می‌رساند.

۲. از محبت دریغ نكنید.

ستایش شفاهی فرزندتان و نشان دادن عواطف‌تان به طور فیزیکی را کنار نگذارید. هیچ دلیل نداریم كه فكر كنیم نوجوانان از محبت بی‌دریغ پدر و مادرشان صدمه‌اى مى‌بینند. البته در صورتى كه آنها را جلوى دوستانشان در آغوش نكشید!

۳. خود را كنار نكشید.

بسیارى از پدر ومادر ها كه در سال هاى كودكى با كار و زندگى كودكان خود همراهند، به محض بزرگ تر شدنشان خود را كنار مى‌كشند. این كار اشتباه است. هنوز هم مهم است که در زندگی فرزندتان دخیل باشید. شاید حتی بیشتر از قبل! در برنامه‌های مدرسه فرزندتان شرکت کنید. دوستان او را بشناسید. و زمان‌هایی را با هم بگذرانید.

۴. روش‌های فرزندپروری‌تان را با سن فرزندتان سازگار کنید.

بسیاری از راهبردهای فرزندپروری که در یک دوره سنی موثر بوده‌اند، در مرحله بعدی رشد فرزندتان کارآیی‌شان را از دست می‌دهند. برای مثال با بزرگتر شدن کودکان توانایی استدلالشان هم بیشتر مى‌شود و اگر چیزی که از آنها می‌خواهید، از نظرش بی‌‌معنا باشد، با شما مخالفت خواهد كرد.

۵. حد و حدود بگذارید.

مهم ترین نیاز كودكان عشق و محبت والدین است. اما اولویت بعدی به همان اندازه مهم ایجاد یک ساختار است، حتى نوجوانان نیز نیاز به تعیین قواعد و حدود دارند. محكم و در عین حال منصف باشید. در صورتی که فرزندتان پختگی بیشتری از خود نشان داد، قواعدتان آسان‌تر کنید. اگر او نمی‌تواند به درستی از این آزادی استفاده کند، دوباره قواعد را سخت‌تر کنید و چند ماه دیگر آزادتر کردن او را امتحان کنید.

۶. مشوق استقلال باشید.

بسیارى از پدر ومادرها به به نادرست میل به استقلال در فرزندان خود را به سركشى، نافرمانى و یا بى‌احترامى تعبیر می‌کنند؛ اما میل به استقلال رفتارى كاملاً طبیعى و سالم است. فضاى روانى لازم براى اتكا به خود را در اختیار فرزندتان قرار دهید، وسوسه كنترل همیشگی او را در خودتان مهار کنید.

۷. دلیل تصمیماتتان را بیان كنید.

هر پدر و مادر خوبى انتظاراتى از فرزندانشان دارند، اما برای آنکه نوجوان‌تان این انتظارات را برآورده کند، قواعد و تصمیماتتان باید واضح و متناسب باشند. در حالیکه فرزندتان با با افزایش سن مهارت بیشتری در استدلال پیدا می‌کند. دیگر اصلاً خوب نیست كه به او بگویید: «حرف حرف من است.»






نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




Image result for ‫ما ایرانیان مقصود فراستخواه‬‎

دکتر مقصود فراستخواه (جامعه‌شناس) یک پیمایش آزمایشی در سطح ملّی،که پرسش‌هایی دربارۀ خلقیات اجتماعی ایرانیان به شکل الکترونیکی با کمک تعدادی از  اعضای هئیت علمی دانشگاه های سراسر کشور انجام داده است و یکی از سؤالات آن پیمایش این بود:

 اگر روحیات و خلقیات ایرانی بحث انگیز است، بیشتر به کدام مؤلفه‌ها از خلقیات ایرانی مربوط می‌شود؟

نتایج برحسب رتبه، به شرح زیراست:

بالاترین جوابی که در بحث انگیز بودن خلقیات ایرانی داده بودند، «ضعف فرهنگ کار جمعی و فعالیت مشترک گروهی» بود.

در رتبه بعد «انتقاد پذیری» را بحث‌انگیز دیدند. این که ایرانیان از انتقاد آزرده و ناراحت می‌شوند و وقتی کسی از آن ها انتقاد کند، به دل می‌گیرند.

در رتبۀ سوّم به رودربایستی زیاد، تعریف و تمجید در حضور یکدیگر و قضاوت‌های منفی در غیاب یکدیگر اشاره کردند. گفتند، تعارف ایرانیان در حد واقعیت و رفتارشان نیست.

 در رتبۀ چهارم گفتند، ایرانیان معمولا ً پنهان‌کاری می‌کنند و غالباً شفاف نیستند.

در رتبۀ پنجم گفتند، ایرانی‌ها خودمدارند؛
بیشتر خواسته‌های خود را مبنا قرار می‌دهند. بیش از این که به خواسته‌های جمعی و گروه و منافع عمومی فکر کنند، می‌خواهند خود را نجات دهند.

در رتبۀ ششم معتقد بودند، احساسات در ایران بیشتر بر خردورزی چیره می‌شود.

در رتبۀ هفتم گفتند، «دروغ» بین ایرانیان رواج دارد.

سرانجام معتقد بودند ایرانی‌ها به سختی می‌توانند گفت‌و‌گو و توافق پایداری انجام دهند.


  ما ایرانیان/
مقصود فراستخواه



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :





Image result for ‫ماری کوری‬‎

۴ژوئیه ۱۹۳۴ُ، ۸۵ سال پیش در چنین روزی ماری کوری در پاریس درگذشت. می‌گفت: من زیبایی را در پژوهش‌های علمی دیده‌ام. پژوهشگر در آزمایشگاه به کودکی در مقابل روندهای افسانه‌آمیز طبیعت می‌ماند.

ماری کوری (Marie Curie) در ورشو پایتخت لهستان زاده شد. پدرش آموزگار فیزیک و ریاضی و مادرش مدیر دبیرستان بود.

زودتر از معمول دبیرستان را به پایان رساند، اما چون زنان در لهستان اجازه تحصیل دانشگاهی نداشتند مربی کودکان شد تا به وضع نارسای مالی خانواده کمک و هزینه تحصیل در فرانسه را پس‌انداز کند.

۲۴ ساله بود که به دانشگاه سوربن در پاریس رفت و در رشته فیزیک دکترا گرفت.

۲۷ ساله بود که با پیِر کوری ازدواج کرد و نام خانوادگی او را پذیرفت.

آن دو شبانه‌روز در آزمایشگاه کوچکی که در یک انباری برپا کرده بودند، پژوهش می‌کردند که به کشف رادیوم و پولونیوم انجامید و عنصر آخری نام "پولاند" لهستان را در خود دارد.

۳۶ ساله بود که به پیشنهاد و همراه همسرش به خاطر شناخت و تجزیه عنصرهای رادیواکتیودار جایزه نوبل گرفت.

در جریان کار با رادیوم دست‌های آن دو می‌سوخت. این سوختگی ایده‌ای را به ذهنشان آورد که پوست بیماران را از طریق رادیوم درمان کنند و در نهایت ایده معالجه برخی از انواع سرطان را مطرح کردند.

۳۹ ساله بود که همسرش را از دست داد و جانشین او به عنوان نخستین استاد زن در رشته فیزیک در سوربن شد.

۴۴ ساله بود که به خاطر تولید رادیوم ناب برای دومین بار جایزه نوبل گرفت و در این مقام تا کنون بی‌همتا مانده است.

او در مصاحبه‌ای گفته بود که از تمام دنیا دلش فقط یک گرم رادیوم می‌خواهد که حدود ۵۰۰ هزار فرانک است و او قادر به خرید آن نیست. در همان زمان رئیس جمهور وقت آمریکا دعوتنامه‌ای برای او فرستاد تا با دستان خود یک گرم رادیوم را به او پیشکش کند.

پس از سفر آمریکا بینایی چشمان او کم شد ولی همچنان کار می‌کرد و به فعالیت‌های خیریه و کمک هزینه تحصیل دانشجویان می‌پرداخت.

او از رادیوم به عنون چراغ خواب استفاده می‌کرد و از خطر آن ناآگاه بود. تماس‌های بسیار این دانشمند با رادیوم منجر به ابتلای او به سرطان خون شد.

ماری کوری در ۶۶ سالی در پایتخت فرانسه درگذشت.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




 


نایت اسکین


آمدم به مناسبت روز دختر، بنویسم «روز دختران مبارک!» ولی احساس کردم که دختر، روز نمیخواهد! تبریک هم نمی خواهد!
به جای آنکه با همان ذهنیت قدیمی به آنان تبریک بگوییم کمی متفاوت عمل کنیم.

سقف های شیشه ای را برداریم. به دختران اعتماد کنیم و آنان را به تجربه های بزرگ دعوت کنیم و بگذاریم از حلقه بسته تجربه های کوچک، قابلیت رشد نایافته و دوباره تجربه های کوچک رهایی پیدا کنیم. البته سقف های شیشه ای اول باید در ذهن من و شما برداشته شود.

به جای آنکه دایره ناموس را خواهر، مادر و همسر خود تعریف کنیم، بپذیریم که همه ناموس ما هستند. به همه دختران، مادران و همسران به دیده احترام نگاه کنیم. همچنین لازمست که منظورمان از ناموس را هم درست تعریف کنیم که ناخودآگاه قفس و محدودیت نشویم.

برای شان جُک نسازیم. با این جُک های سیاه، اعتماد به نفسی که کم کم دارد در نهاد دختران این سرزمین پا می گیرد را لگدمال نکنیم.

بگذاریم زنان و دختران در طراحی سازمان، شهر و کشور نقش بیشتری داشته باشند. شهرهای ما مردانه و بی روح ساخته شده است. اگر می گذاشتیم نگاه لطیف آنان مجال بروز می یافت شاید از این زندگی ماشینی امروز همه ما کلافه نمی شدیم. آنان نکاتی را می بینند که ما نسبت به آن ها کور هستیم.

در انتها تاکید می کنم که ما مردان لازم نیست کاری بکنیم. این دختران و زنانی که من می شناسم هم توانمندی و هم جسارت این را دارند که جایگاه خود را باز بیابند. تنها کاری که ما باید بکنیم این است که مانع نشویم. ذهنیت مان را عوض کنیم و مرد باشیم.  

اگر چنین کنیم، آنگاه می شود به خودمان تبریک بگوییم. روز دختر را به مردانی تبریک می گویم که با اندیشه ای باز و همراه با اعتماد موانع فعال شدن نیمی از جامعه ما را برطرف می کنند.



دکتر مجتبی لشکربلوکی، استاد دانشگاه صنعتی شریف






نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :






 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات